Najlepiej nie reagować

Pojawiają się w parkach, obok akademików, a nawet niedaleko kościołów i cmentarzy – wszędzie tam, gdzie jest dużo ludzi, zwłaszcza kobiet.
Najczęściej mają na sobie tylko beżowy płaszcz, który rozsuwają, by pokazać przechodzącej obok lub siedzącej na ławce kobiecie, swoje narządy płciowe. O ekshibicjonistach krążą już nawet dowcipy. Niektórzy się z nich śmieją, inni spoglądają ze strachem. Tymczasem jest to poważne zaburzenie, na które niestety nie znaleziono skutecznej terapii.
O ekshibicjonizmie rozmawiamy z mgr Magdaleną Krzak, psychologiem seksuologiem klinicznym.
Czym się objawia ekshibicjonizm?
– Ekshibicjonizm to forma dewiacji seksualnej, polegającej na osiąganiu satysfakcji seksualnej poprzez publiczne obnażanie narządów płciowych. Bodźcem seksualnym są reakcje ofiar ekshibicjonisty, polegające na oburzeniu, wstręcie, niechęci czy lęku. Niektórym ekshibicjonistom wystarczy zainteresowanie. Sprawcami zazwyczaj są mężczyźni, a ofiarami kobiety.
Co jest przyczyną takich zaburzeń?
– Zachowania ekshibicjonistyczne zazwyczaj powstają długotrwale. Jedne z teorii mówią, że zachowania te powstają w dzieciństwie i dotyczą zaburzeń we wczesnych fazach rozwojowych. Inne traktują ekshibicjonizm jako sposób wyrażenia seksualnej dominacji wobec kobiet.
Czy zaburzenia te występują częściej u młodych czy u starszych osób?
– Ekshibicjonizm najczęściej występuje wśród mężczyzn w wieku 25-30 lat. Wielu z nich jest żonatych, prowadzi na co dzień normalne życie rodzinne i seksualne.
Czy ekshibicjonizm dotyczy tylko mężczyzn?
– Zaburzenia preferencji seksualnych, w tym ekshibicjonizm, dotyczą przede wszystkim mężczyzn. Niektórzy badacze jednak twierdzą, iż niewielki ich odsetek pojawia się również u kobiet, na przykład striptizerek.
Jakiej reakcji spodziewają się ekshibicjoniści pokazując swoje genitalia? Co jest celem aktu ekshibicjonistycznego?
– Celem jest wywołanie w ofierze zaskoczenia, wstrętu, szoku, zainteresowania. Jest to dla ekshibicjonisty bodziec, umożliwiający osiągnięcie satysfakcji seksualnej, często za pomocą masturbacji.
– Celem jest wywołanie w ofierze zaskoczenia, wstrętu, szoku, zainteresowania. Jest to dla ekshibicjonisty bodziec, umożliwiający osiągnięcie satysfakcji seksualnej, często za pomocą masturbacji.
Jak należy się zachować widząc ekshibicjonistę?
– Nie reagować. Jeżeli otoczenie nie zwróci uwagi na ekshibicjonistę, zazwyczaj wiąże się to u niego w rozczarowaniem i rezygnacją.
– Nie reagować. Jeżeli otoczenie nie zwróci uwagi na ekshibicjonistę, zazwyczaj wiąże się to u niego w rozczarowaniem i rezygnacją.
Czy ekshibicjoniści są groźni dla otoczenia?
– Zazwyczaj osoby takie nie są agresywne czy groźne dla otoczenia i nie dążą do bezpośredniego kontaktu fizycznego. Zdarzają się jednak sytuację, gdy obnażaniu towarzyszą agresywne zachowania, na przykład groźby czy przytrzymanie siłą kobiety.
– Zazwyczaj osoby takie nie są agresywne czy groźne dla otoczenia i nie dążą do bezpośredniego kontaktu fizycznego. Zdarzają się jednak sytuację, gdy obnażaniu towarzyszą agresywne zachowania, na przykład groźby czy przytrzymanie siłą kobiety.
Czy to zaburzenie można skutecznie leczyć?
– Do tej pory nie wynaleziono skutecznego narzędzia, leczącego zaburzenia preferencji seksualnych. Tego typu preferencje można stłumić podając leki. Można również nauczyć się kontrolowania ich, uczestnicząc w długoterminowej psychoterapii. Nie znamy natomiast skutecznej metody, która całkowicie leczyłaby zaburzenie.
– Do tej pory nie wynaleziono skutecznego narzędzia, leczącego zaburzenia preferencji seksualnych. Tego typu preferencje można stłumić podając leki. Można również nauczyć się kontrolowania ich, uczestnicząc w długoterminowej psychoterapii. Nie znamy natomiast skutecznej metody, która całkowicie leczyłaby zaburzenie.
Rozmawiała
Anna Piątkowska-Borek
Wszyscy zainteresowani skorzystaniem z konsultacji, mogą kontaktować się z mgr Magdaleną Krzak poprzez internetową poradnię psychologiczną - www.e-seksuolodzy.pl
mgr Magdalena Krzak
psycholog seksuolog kliniczny



(0)

Napisz komentarz